Son Güncelleme: Cuma, 13 Mayıs 2011 10:18 ayşegül kocabay tarafından yazıldı. Cuma, 13 Mayıs 2011 06:55
Umut,korku
Hüzün ve neşe...
Hepsi anlamsız sanki
Hepsi sahte...
Sığamaz oldular bir güvercinin kanadına
Kaldılar,
Uçsuz bucaksız evrenin ortasında
Bense halsizim çok eskisinden
Yalnız bir ruha dönüşüyor tüm benligim
Herşeyden uzak,
Sevgiden,güneşten ve de hüzünden...
En kötüsü de bu ya zaten
Uzaklaştım bir damla gözyaşı bulunan gözlerden
Uzaktayım o tuzlu tattan,
Buğulu histen...
Haykırmaya bile mecalim kalmadı
Hissetmiyorum;
İsyanı da sevgiyi de kalbimden
Gülemiyor dudaklarım
Kahkahamı duyamaz oldum derinlerden
Duyulan sadece halsiz kanat çırpışlarım
Ses kalmadı kulagimda eski bir dilenciden
His kalmadı benliğimde eski bir sevgiden
En kötüsü de bu ya zaten...
Yaşamak;
Hiçbir şeyi hissetmeden...